ماهیگیری

در طبیعت چه بخوریم ،چگونه بخوریم و چقدربیاشامیم؟

 

به محض خروج از چهار ديواري مأنوس خانه و ورود به حيطه طبيعت به هر دليلي چه راه پيمايي ،

كوهنوردي ،شكارو يا ماهيگيري مسأله خورد و خوراك پيش يش مي آيد.

هر چه فعاليت جسمي ما بيشتر باشد به ويژه در ارتفاعات بالا ، سوخت و ساز بدن و فعل و انفعالات

 شيميايي درون ما دگر گون خواهد شد .

و اگر اين دگرگوني جسمي با فشار هاي روحي هم توأم شود مثل = گم شدن ، ترس از عواقب صدمه

جسمي ، وحشت از مردن ناشي از مار گزيدگي ، ترس از افتادن در آب و غرق شدن ، ترس از ارتفاع و

افتادن ، وحشت تنهايي در شب يا ديدن ناگهاني حيواني حتي بي آزار در پيچ يك صخره مي تواند ناگواري

 هايي به بار آورد.

حفظ قدرت و استقامت و نگه داشتن تعادل جسمي و روحي در موقعيت پيش آمده در دراز مدت از

اساسي ترين مسايل رويارويي با طبيعت است.

 

                                                           دقیقه بدون هوا

            مرگ به طور ساده بعد از 3           روزبدون آب                            پيش مي آيد

                                                           هفته بدون غذا

 

يك انسان مي تواند هفته ها بدون غذا سر كند . ولي فقط چند روزي بدون آب زنده مي ماند .

هر شخصي روزانه در حالت عادي ۵/۱ ليتر از طريق ادرار ـ ۵/۰ليتر از راه تعرق و ۵/۰ ليتر توسط دهان و بيني

 به شكل بخار ،آب از بدن خود خارج مي سازد .اين مقدار حين فعاليت بدني در گرما و سرما و ناراحتي هاي

روحي بالا مي رود و مي تواند به ۸ ليتر يا بيشر در روز برسد . اگر اين مقدار آب از دست رفته فوري به بدن

 نرسد چنين عواقبي به دنبال دارد .

 

درصد از دست دادن آب بدن نسبت به وزن

تأثيرات و مشكلات

۲/۵٪

تشنگي –ناراحتي-كم شدن اشتها –پيدا يش آثار خشكي بدن

۵٪

حال به هم خوردگي – ضربان تند نبض ـسرخ شدن پوست

۱۰٪ـ۶

سردرد- سرگيجه – خارش – اشكال در تكلم و تنفس- اشكال در راه رفتن

۱۵٪ـ۱۰

ورم زبان- مشكل بلعيدن-چروك پوست- بي‌‌حسي پوست- لرزش و تكانهاي غير ارادي اندامها – مشكل شنوايي و ديد

۲۰٪ـ۱۵

خطر مرگ

۲۵٪

مرگ حتي در مكانهاي سرد و خنك

 

نكته: كمبود آب را بعد از 2 درصد بايد سريعاً جبران كرد پس بايد حتي پيش از احساس تشنگي آب نوشيد

توجه داشته باشيد كه آب را براي رفع تشنگي نمي خوريم ، بلكه آب را براي جذب دوباره ذخيره‌هاي از

 دست رفته بدن بايد نوشيد .

 

                     

 

هنگام از دست دادن آب بدن گاهي بدون اينكه احساس تشنگي داشته باشيم حتي در ارتفاعات سرد و

پر برف ، خون غليظ مي‌شود و نمي تواند به آساني اكسيژن، گرما و غذا را به اعضا بدن برساند انگشتان

دست و پا يخ مي‌زنند و كمبود اكسيژن در مغز ايجاد خستگي كرده و خيلي زود كنترل همه چيز از دست

مي رود وكوهنورد، شكارچي يا ماهيگرحتي با داشتن كاملترين وسايل در برابر مرگ سر فرود مي آورند

كساني سالها فكر مي كردند با قدرت زياد بدني مي توان در برابر كم آبي مقاومت بيشتري داشت تجربه

عكس اين مطلب را نشان داده است .

بر اساس اصل ياد شده كه سه روز بدون آب و سه هفته بدون غذا مي شود زنده بود به اين نتيجه

مي رسيم كه زياد نبايد در فكر خوردن بود و مي دانيم هر چه غذاي ما در بيابان و كوه پرچربي و

سنگين تر باشد به آب بيشتري احتياج پيدا خواهيم كرد و معده پر ما را تنبل تر و عاجز تر مي سازد

 در واقع با اين مطلب شايد به چنين برداشتي برسيم كه

 

تغذيه در طبيعت يعني كم خوردن و زياد آشاميدن

 

اگر روزي روزگاري در كوه يا بيابان گم شديد و يا آذوقه ي خود را از دست داديد قبل از اينكه به فكر كباب

 كردن جگر دوست يا همراه خود بيفتيد بدانيد هفته ها مي توان بدون خوردن زنده ماند. در نظر داشته

باشيد فقط 3 روز اول احساس شديد گرسنگي مي كنيد آن هم در كوتاه مدت ، از آن به بعد اين احساس

 كم مي شود تا اينكه دوباره چيزي خورده شود اصل كلي ديگر اين است كه تا زماني كه مطمئن نيستيد

 كه آب كافي در اختيار داريد ، غذا نخوريد چون بيشتر تشنه مي شويد و مصرف آب بدن بالا مي رود.

 

مي گويند: نادر شاه افشار در جنگ ها براي حفظ نيروي خود و مقابله با گرسنگي نخود چي مي خورد.

سرخپوستان در جنگهاي خود با سفيد پوستان مهاجم كه روز ها طول مي كشيد فقط از مشتي ذرت

كه در دهان خيس مي كردند و كم كم مي جويدند از سرزمين و ناموس خود دفاع مي كردند .

عدس هنوز غذاي اصلي سربازان هندي و پاكستاني است

سال ها ست كه نخود ماده اصلي غذاي سربازان انگليسي براي يك تغذيه مفيد به شمار مي آيد

لوبيا در جنگهاي انفصال آمريكا براي ارتش جنوبي ها و شمالي ها جزو مهمترين تدركات بود

 

اگر مي خواهيم كوه ، شكار يا ماهيگري برويم يا روزهاي را دور از خانه و تمدن شهري بگذرانيم

(چگونه بخوريم؟) براي اينكه در بيابان و طبيعت يك تغذيه خوب و سالم داشته باشيم چند اصل كلي

را بايد در نظر داشت:

 

وضع منطقه : كوهستان يا دشت

موقعيت ارتفاع و فشار هوا : كنار دريا يا بالا تر از هزار متر سطح دريا

موقعيت فصلي : زمستان يا تابستان

زمان برنامه : مشكل يا آسان بودن آن

اطلاع كامل از وضع جسماني

 

آنچه بدن ما تا به حال به آن عادت كرده است اساس اوليه تغذيه ما را در برنامه هاي بيرون از خانه تشكيل

مي دهد.به يكباره نمي توان شيوه تغذيه خود را چه درست و چه غلط تغيير داد .از طرف ديگرآنچه عا دت ما

 شده سالهاي سال حتي از زمان طفوليت بدليل سنت و تجربه كسب گرديده و اين خود يك نوع تطبيق بدن

 با محيط خارج و متناسب با آب و هواي منطقه اي بوده است .پس چنانچه در همان زادگاه خود به كوه

،شكار يا ماهيگيري مي رويد عادات سنتي را حفظ كنيد منتهي سنت صحيح را بر اساس سنت

اجدادي آنان در سفره هاي يكي دو روزه خود چند قرص نان در كوله مي گذاشتند وراهی بیابان می شدند.

گاهي چند خرما يا چند دانه گردو ، قدري پنير ، توت يا كشمش هم، در گوشه دستمال سفره شان گره

مي زدند، به اين ترتيب روزها را بی دغدغه مي گذراندند.

براي یک تغذيه خوب و سالم در طبیعت بايدنكات زير در نظر گرفت :

از بردن هرگونه غذاي كنسروي و كالباس و سوسيس خودداري كنيد

مواد شيميايي و نگهدارنده آنها كه براي خراب نشدن محتويات داخل قوطي و بسته ها اضافه مي شوند

براي بدن مضر هستند، تشنگي آورده و مصرف آب را بالا مي برند . همراه بردن گوشت تازه به ويژه

 چرخ شده كه زود فاسد مي شود بايد از صورت غذا حذف گردد .

ما مي توانيم هفته ها بدون مصرف گوشت و بروز هيچگونه عارضه اي در كوه و كمر زندگي كرده وتمام

 فعاليت و بازدهي عضلاني خود را حفظ كنيم . حتي صلاح در اين است در اين گونه برنامه‌ها كمتر گوشت

 و چربي حيواني مصرف شود . بگذاريد بدن لايه‌هاي اضافي چربي را بسوزاند و براي جذب مواد جديد

 آمادگي بهتري پيدا كند . بدن كالري و انرژي لازم را از، كربوهيدراتها در برنامه هاي شديد كوه و شكار

زودتر و ساده‌تر مي گيرد.

مصرف گوشت و چربي فشار بيشتري بر فعاليت قلب وارد مي‌آورد به ويژه زماني كه در ارتفاعات بالا قرار

داريم و اكسيژن كم و به اندازه كافي آب در اختيار نيست .

 

                         

 

عدس ، نخود ، لوبيا، گندم و ذرت اقلام ضروري و مواد اوليه غذاهاي ما را بايد تشكيل بدهند بعد از اينها در

 رديف دوم نخودچي – بادام – گردو- پسته و فندق و در رديف سوم ميوه‌هاي خشك شده مانند كشمش –

توت- خرما- برگه هلو و زردآلو – برگه سيب و انجير و غيره

 

من خودم بیشتر از خوراک لوبیا که مقداری عدس هم به آن اضافه شده استفاده میکنم که غذای ساده ،

مقوی ،مفید و ارزانی است

توجه داشته باشید برای تهیه و پخت این غذا سعی کنید از رب گوجه فرنگی استفاده نکنید چون در

 رب گوجه فرنگی از نمک و موادی استفاده شده که باعث تشنگی می شود.

 

                       

 

+ نوشته شده در  یکشنبه ۱۳۸۵/۱۰/۲۴ساعت ۱۰:۳۳ ق.ظ  توسط علی  | 

 

سلام به همه دوستان و علاقه مندان ورزش ماهیگیری

امیدوارم هر جا که هستید سالم وسلامت باشید

از دوست ومربی عزیزم آقا ایرج هم خیلی ممنونم بخاطر مطالب جالب و مفیدشان و زحماتی که برای این وبلاگ کشیده اند


امروز میخوام درباره موضوعی بنویسم که بی شک بخشی از اصول ماهیگیری اسپرت می باشد.

 لباس ماهیگیر:

 لباسی که ماهیگیربه هنگام صیدانتخاب میکند بسته به فصول مختلف فرق میکند.

 مثال: وقتی که فصل بارندگی است از لباسهایی باید استفاده کرد که دارای پوشش ضد آب باشد

 تا در هنگام بارندگی مانع از نفوذ آب به لباسها و بدن ماهیگیر شود ودر تابستان میتوان از

 لباسهای معمولی و ساده تری استفاده کرد. بهتر است پیراهن یا تی شرت آستین بلند باشد

 تا از آفتاب سوختگی دستها جلوگیری شود( این بلا به سر خودم هم اومده. یه روز که تو تابستون

 رفته بودم ماهیگیری، تی شرت آستین کوتاه پوشیده بودم که کاش نمی پوشیدم. اون روز آفتاب

 دستهامو طوری سوزوند که تا 5 روز بعد ماهیگیری هنوزدستهام می سوخت و پوست مینداخت)

 آنچه در اینجا اهمیت دارد انتخاب رنگ لباس است. رنگهای روشن بعلت اینکه خیلی زود توسط ماهی

 دیده می شوند باعث وحشت و فراره آنها می گردد به این دلیل نامناسب هستند.

 پس بهتراست ماهیگیر رنگ لباس خود را با فضا ومحیطی که درآنجا به ماهیگیری می پردازد تطبیق دهد.

 

        

 

 بیشتر ماهیگیران زبده و موفق به این مسئله واقفند که ماهگیر نباید بهیچ وجه توسط ماهیها دیده شود

 به همین دلیل با انتخاب لباسی با رنگ مناسب و با نرمی که به حرکات خود می دهند

 همیشه از سایر صیادان موفق ترند.

 

 علاوه بر لباس انتخاب یک کلاه خوب ماهیگیری نیز بسیارمفید می باشد که میتواند

 پوست سر از تابش مستقیم اشعه خورشید حفاظت کند.

 

                         

 

 در فصول سرد هم می توان ازکلاه ها ودستکشهای پشمی و کاموایی استفاده کرد.

 البته بهتراست دستکشهای ماهیگیری نیم انگشت باشد زیرا به دلیل لخت بودن سرانگشتان دست،

 ما می توانیم به راحتی بدون در آوردن دستکش ماهیگیری کنیم. بخصوص در هنگام پرتاب طعمه

 با چوب ماهیگیری و زدن طعمه به قلاب در حالی که دستکش در دستانمان هست و دستانمان گرم مانده اند.

 

               

 

 وقتی ماهیگیر ناچار است بعلت عوارض کنار رودخانه یا دریاچه ویا بسته به صید داخل آب شود

  وبه ماهیگیری بپردازد بهتر است از چکمه های لاستیکی استفاده کند.

                                   

 این چکمه ها ممکن است تا زانو ویا تا بالای ران بوده که با دو بند به کمربند وصل شده و یاممکن

 است یک پاره پارچه بوده و تا زیرسینه ادامه داشته باشد که این نوع چکمه ها برای ماهیگیری با پشه

 (fly fishing)  استفاده می شوند که باید دائما مراقبت شوند تا ازهرگونه پوسیدگی و پاره شدن آنها

جلوگیری  بعمل آید.

 حتی در مواقعی که از کفش های معمولی استفاده می کنید سعی کنید کفشی را استفاده کنید که دارای تختی

 محکم وعاجدار باشد چون سنگهای کنار رودخانه اکثرا لغزنده اند. 

  

 جلیقه های ماهیگیری هم می توانند در مواردی از ماهیگیری مفید باشند.

 به خصوص در ماهیگیری با پشه(fly fishing) که ماهیگیرباید بیشترجاهای رودخانه را برای

 ماهیگیری امتحان کند و جابجا شود وممکن است از وسایل و ساک ماهیگیری که به همراه دارد دور شود.

 دراین حالت استفاده ازجلیقه ی ماهیگیری که دارای جیبهای متعددی می باشد این امکان را میدهد

 که صیاد با قراردادن وسایل سبک ومورد احتیاج خود در هر یک ازجیبها با سبکی و راحتی بیشتری

 به صید بپردازد ومحتاج به حمل کردن کیف نگردد.

 البته این جلیقه ها بسته به صید و نظرصیاد میتوانند درموارد دیگیری هم استفاده شوند.

 

                  

+ نوشته شده در  جمعه ۱۳۸۵/۱۰/۰۸ساعت ۱:۵۱ ق.ظ  توسط علی  | 


نام لاتين:Barbel
نام فارسي:زرد پر
نامهای محلي:سس ماهي-ماهي سيبيل -شیر ماهی

تغذيه :كليه حشرات و موجودات كف رودخانه و درياچه
بهترين زمان و نحوه صيد : ماهيگيري بوسيله طعمه هاي
بزرگ,گوشتي و بودار در زمستان 

    

 
مشخصات:فيزيك بدني شبيه زيردريايي، باله هاي صورتی مايل به قرمز تشخيص اين نوع ماهي را بسيار آسان نموده است . تنها ماهي كه ممكن است با زرده پراشتباه گرفته شود،نوعي ماهي قنات با نام گاجن (Gudgeon) ميباشد .
البته زرده پرهاي هم اندازه اين ماهي ريزقنات كمتر به دام ماهيگيران مي افتند . اما بهترين روش تشخيص، وجود يك جفت سبيل گوشه دهان و يك جفت گوشه بيني اين ماهي است. اما در ماهي قنات تنها يك جفت سبيل كنار دهان يافت مي شود .

وجود اين سبيل ها در زرده پر باعث مي شود كه غذا را راحت تر پيدا كند. زرده پر همواره در بستر رودخانه زندگي مي كند. كناره هاي دهان زرده پر بسيار ضخيم مي باشد كه باعث جلوگيري از زخم شدن دهان زرده پر توسط سنگ ريزه هاي تيزي كه در بستر رودخانه هاست، مي شود .


اما موضوعي كه در مورد زرده پر شگفت انگيز مي باشد، اين است كه چشم هاي زرده پر نسبت به جثه اش بسيار كوچك بوده و در قسمت بالاي سر قرار گرفته كه اين موضوع براي اين ماهي كه از موجودات كف رودخانه تغذيه مي كند، مشكل آفرين است. اما زرده پر به خوبي از سبيل هاي كنار دهانش براي پيدا كردن و خوردن غذا استفاده مي كند و بيشتر به اين سبيل ها وابسته است تا به بينايي چشمانش. به همين دليل از بهترين زمانها براي صيد اين ماهي، شبها واستفاده از طعمه هاي گوشتي است .

 زيستگاه:  
زرده پر يك ماهي رودخانه اي است . گرچه اين ماهي به طور معمول در رودخانه هاي با آب سريع وجود دارد ولي اين ماهي رادر آب هاي آرام و عميق نيز مي توان يافت .

بهترين مكان براي يافتن زرده پر نزديك بوته ها - درختان آويزان وتنه درختاني که درآب موازي با جريان آب هستند مي باشد .


رفتاروعادات در تغذيه:
زرده پر به عنوان يك ماهي كه در كف آب  تغذيه مي كند شناخته شده است(کفخوار) . اين ماهي زماني كه دماي آب حدود 4 درجه سانتيگراد است بطور متناوب تغذيه مي كند . بيشتر وقت اين ماهي صرف گشتن دنبال حشرات در سنگ ريزه هاي كف رودخانه سپري مي شود .

      

        

        

زرده پرها به راحتي توسط ماهيگيران مجبور به خوردن طعمه مي شوند به خصوص زمانيكه تعداد طعمه هاي استفاده شده زياد ميشود. براي صيد اين ماهي از طعمه هايي نظيرلاروهاي حشره ، كرم هاي خاكي ، دانه هاي شيرين.جگر.ملخ و ... استفاده مي شود. آن ها همچنين به گوشت و طعمه هاي گوشتي بسيار علاقمند هستند و هم در روز و هم در شب به راحتي تغذيه مي كنند . زرد پر با استفاده از بو و لامسه خود در شب به راحتي تغذيه مي كنند. آب هاي گرم فصل زمستان بهترين شرايط براي صيد اين ماهي مي باشد

 

                           

 

+ نوشته شده در  سه شنبه ۱۳۸۵/۰۹/۲۸ساعت ۷:۳۵ ب.ظ  توسط علی  | 


سلام به همه دوستان
با اجازه از همه امروز می خوام اولین مطلبمو درباره این ورزش جذاب (ماهیگیری) بنویسم
البته بیشتر یه یاد آوریه ومیدونم همتون استادین
راستش نمیدونستم چی بنویسم که یهو به سرم زد تا کمی درباره ماهی کپور بگم   

      

                

 

بهترین درجه حرارت آب برای صید کپور: اول از همه اینکه ماهی کپور یه ماهی گرمابیه و
تغذیه ماهی کپور بستگی به درجه حرارت آب داره
این ماهی در درجه حرارتهای کمتر از 12 درجه سانتیگراد غذا نمی خوره و در درجه حرارت زیر 18 درجه سانتیگراد میزان هضم وجذب غذا پایین میشه و ماهیگیری کمی سخت میشه
البته نه ایکه نشه دردرجه حرارت 12تا18 سانتیگراد ماهیگیری کرد ولی شاید به کندی انجام شه وماهیگیری در درجه حرارت زیر 12سانتیگراد وقت تلف کردنه و باید به شانس تکیه زد پس بهتره به سراغ ماهیهای
دیگر رفت. بهترین درجه حرارت برای تغذیه ماهی کپور 25 تا 28 درجه سانتیگراد است و ماهی خوب تغذیه و هضم و جذب می کند.اینجاست که ما می تونیم ازصید این ماهی لذت کاملوببریم و نتیجه ای رضایت بخشی داشته باشیم

                                        


امیدوارم به دردتون خورده باشه

+ نوشته شده در  شنبه ۱۳۸۵/۰۹/۱۸ساعت ۳:۲۸ ب.ظ  توسط علی  | 

سلام به تمام دوستداران ورزش مفرح ماهیگیری
امیدوارم هر جا که هستین ایام به کام تون باشه
این هم چند عکس که امیدوارم خوشتون بیاد.

شاد باشین

 

                  

 

                           

 

+ نوشته شده در  جمعه ۱۳۸۵/۰۹/۱۷ساعت ۱۱:۵۴ ب.ظ  توسط علی  |